Σταύρος Μιχαήλος 14990 Αστρολογικές προβλέψεις



Ημερήσιο Ωροσκόπιο | Εβδομαδιαίο Ωροσκόπιο | Μηνιαίο Ωροσκόπιο | Ετήσιο Ωροσκόπιο
2753 Χρήστες Online
   ΚΡΙΟΣ     
ΤΑΥΡΟΣ     
ΔΙΔΥΜΟΙ   
ΚΑΡΚΙΝΟΣ    
ΛΕΩΝ    
ΠΑΡΘΕΝΟΣ  
ΖΥΓΟΣ   
ΣΚΟΡΠΙΟΣ   
ΤΟΞΟΤΗΣ
ΑΙΓΟΚΕΡΟΣ
ΥΔΡΟΧΟΟΣ 
ΙΧΘΕΙΣ    
21/3-20/4
21/4-20/5
   21/5-21/6  
22/6-22/7  
23/7-23/8   
24/8-22/9
23/9-22/10
23/10-22/11
23/11-21/12
22/12-19/1
20/1-19/2
20/2-20/3

Save

Save







Λάβε E-mail με το δωρεάν ωροσκόπιο σου
Εγγραφείτε στο newsletter μας για να λάβετε το προσωπικό σας ωροσκόπιο

Όνομα:
Φύλο:
Email:
Ημερομηνία και ώρα γέννησης
Συχνότητα λήψης ωροσκόπιου:
Ημερήσιο Εβδομαδιαίο Μηνιαίο Ετήσιο

Τα e-mail σας είναι ασφαλή
Δείτε την πολιτική απορρήτου
Ημερομηνία 07/04/2016 | Διαβάστηκε 1326 φορές



Ο κύκλος της Ζωής και του Θανάτου

Από τον Κώστα Κονδύλη
Τηλ. 14990


….Το από πού «ήρθαμε» και το που θα «πάμε» είναι ερώτημα διαχρονικό το οποίο έχει απασχολήσει όλους τους πολιτισμούς αλλά και θρησκείες, φιλοσοφικά ρεύματα, την επιστήμη, την Αστρολογία και από ότι φαίνεται αυτό το ερώτημα δημιουργεί και έσοδα σε κύκλους καθώς η παρουσία του φόβου και του αγνώστου είναι αντικείμενο εκμετάλλευσης και αυτό διαχρονικό.
Στην Αστρολογία, συχνά αναφερόμαστε στον 8ο Οίκο, στον Κυβερνήτη του 8ου, στο Μεσοδιάστημα Άρη/Κρόνου αλλά και στην έννοια του Κάρμα όπου εμπλέκεται η μεταφυσική.
Στον 8ο Οίκο όπου εμπλέκεται ο Θάνατος, εμπλέκονται και οι κληρονομιές, αλλά και το σεξ καθώς όταν συνειδητοποιήσει ο άνθρωπος τη φθορά του στο πέρασμα του χρόνου και την παρουσία του Θανάτου, έρχεται το σεξ για την διαιώνιση του είδους του, των κληρονομικών του χαρακτηριστικών αλλά και γονιδίων και μιμιδίων ώστε μέσα από της παρουσία των απογόνων του έχει πραγματοποιήσει μία μορφή νίκης απέναντι στο γνωστό σε όλους όμως και άγνωστο και στον φόβο του Θανάτου. Έτσι, στο ερώτημα εάν η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα? Απαντώ : η ιδέα του Θανάτου στην κότα, την έκανε να κάνει το αβγό για την διαιώνιση του είδους της.
Καθώς ζούμε σε ένα Σύστημα που έχει τους δικούς του απαράβατους Νόμους, το Ηλιακό μας Σύστημα, όπου γύρω απ’ τον Ζωοδότη Ήλιο –Ζωοδότης καθώς είναι απαραίτητος για την θερμοκρασία του πλανήτη, την ανάπτυξη φυτών, αλλά και των ζώων και του ανθρώπου- κινούνται συνεχώς σε τροχιές οι Πλανήτες ως ένας μηχανισμός αεικίνητου όπου το σύστημα παράγει ενέργεια και καταναλώνει αυτήν που παράγει για να βρίσκεται σε συνεχή κίνηση όλος ο μηχανισμός χωρίς να λαμβάνει εξωτερική δηλαδή ενέργεια, φαίνεται πως μέρος αυτής της ενέργειας δίνεται στα φυτά, στα έμβια όντα και φυσικά και στον άνθρωπο και κατόπιν στο τέλος αυτής της Ζωής τους, καθώς η Φυσική μας λέει πως η Ενέργεια δεν χάνεται παρά μόνον μετατρέπεται σε άλλες μορφές, επανέρχεται αυτή η Ενέργεια ξανά στον Μεγάλο αυτό οργανισμό το Ηλιακό μας Σύστημα κ.ο.κ.
Κάθε οντότητα για να υπάρχει στη Ζωή άρα να βρίσκεται «εν λειτουργία» πρέπει τα ζωτικά της όργανα να κινούνται και να βρίσκονται σε συχνότητα λειτουργίας, ενώ όταν αυτά σταματήσουν να κινούνται τότε η αναφερόμενη οντότητα παύει να Ζει και άρα Πεθαίνει. Έτσι όμως και το Σύμπαν φαίνεται να διαστέλλεται λόγο θερμοκρασίας που αναπτύχθηκε απ’ την εκκίνησή του ενώ στη λειτουργία του ανάλογα με το αν βρίσκεται σε επιτάχυνση ή επιβράδυνση, μετά απ την αρχική του σταθεροποίηση, διαστέλλεται ή συστέλλεται αντίστοιχα.
Οι δοξασίες πολιτισμών στον Ήλιο, ενώ ίσως κάτι να γνώριζαν οι Αζτέκοι που αφιέρωναν τις Ανθρωποθυσίες τους για να μη σβήσει ο Ήλιος καθώς η Ενέργεια που δίνει το Ηλιακό Σύστημα και τη μεταφράζουμε ως Ζωή, επιστρέφει και πάλι πίσω με το φαινόμενου του Θανάτου των όντων, πίσω στον μηχανισμό αυτό τον αεικίνητο! Τον μηχανισμό που με τις δυνάμεις του και την Ενέργεια που παράγει τροφοδοτεί τον Πλανήτη μας με Ζωή και ο μηχανισμός αυτός απορροφά την Ενέργεια που χρειάζεται για την ύπαρξή του απ’ τις οντότητες που βρίσκονται σε τέλος. Έτσι λοιπόν φαίνεται να ερχόμαστε από αυτό το Όλον να παίρνουμε μορφή, να αποκτούμε προσωπικότητα, να έχουμε βιώματα, εμπειρίες, να συνθέτουμε μαζί με άλλες οντότητες που συναντάμε σε κάθε στιγμή της Ζωής μας έναν περίπλοκο ιστό και να πλέκομε τα ακκασικά αρχεία και μετέπειτα να γυρνάμε ως Ενέργεια ξανά πίσω στο αρχικό σύστημα. Έτσι λοιπόν, η ανακύκλωση δεν είναι ανθρώπινη επινόηση, υπάρχει στη Φύση, στο Σύμπαν, στον υλικό κόσμο και στην Ενέργεια που συνεχώς μεταβάλλεται όπως για παράδειγμα στην κίνηση μηχανών που η αρχική θερμική που δίνει το καύσιμο μετατρέπεται σε κινητική στο στρόφαλο και μετέπειτα ξανά στην επιβράδυνσή της σε θερμική που διαχέεται στο περιβάλλον που είναι ο χώρος της υλο-ενέργειας.
Η περιοδικότητα είναι ο φυσικός εκείνος νόμος που εκδηλώνεται σε κάθε φαινόμενο της φύσης. Αν παρατηρήσουμε προσεκτικά αυτός διαπιστώνεται σε κάθε κατάσταση της ανθρώπινης πορείας.  Το έμβρυο, γίνεται μωρό, το μωρό γίνεται έφηβος νέος, ο ενήλικας και ο ενήλικας γέρος. Κάπου στη μέση αυτής της πορείας ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να αναπαραχθεί και να προβάλει τον εαυτό του πάλι από την αρχή με τη δημιουργία ενός μωρού κ. ο. κ. Όλα ξεκινούν από ένα σημείο για να κάνουν μια πορεία, ένα κύκλο, και να καταλήξουν πάλι στο σημείο της αρχής τους.  Η περιφορά αυτή είναι ένας κύκλος ζωής και εμπειρίας και ανήκει στην αιτία που προκαλεί αυτή την περιοδικά ανακυκλούμενη κίνηση.
Ο όρος Μετενσάρκωση  αναφέρεται στη διαδικασία κατά την οποία η ψυχή του ανθρώπου, μια μη υλική ουσία, που κατοικεί μέσα σε ένα σώμα και μετά το Θάνατο αποχωρεί απ’ αυτό, επιστρέφοντας αργότερα σ’ ένα άλλο σώμα. Ουσιαστικά δηλαδή η ιδέα βασίζεται στο κύκλο της ανακύκλωσης που περιγράφτηκε παραπάνω.
Έτσι κατά τον Ωριγένη, η ψυχή η οποία είναι αυλή και αόρατη στη φύση της, δεν μπορεί να υπάρξει σε ένα υλικό χώρο χωρίς να έχει ένα κατάλληλο σώμα που να ταιριάζει σ’ αυτό το χώρο.  Αναλόγως η ψυχή αποβάλλει ένα σώμα, το οποίο ήταν αναγκαίο πρωτίστως, αλλά το οποίο δεν είναι επαρκές στην αλλαγμένη της, και το αλλάζει για ένα δεύτερο σώμα. Η ψυχή δεν έχει αρχή, ούτε και τέλος... Κάθε αρχή έρχεται σ’ αυτό τον κόσμο δυναμωμένη από τις νίκες ή αποδυναμωμένη από τις ήττες των προηγούμενων  ζωών.  Η θέση της σ’ αυτό τον κόσμο, σαν ένα όργανο που θα πραγματοποιηθεί, για να τιμήσει ή να μην τιμήσει αυτή τη θέση, καθορίζεται από τις προηγούμενες της αρετές και τα ελαττώματα τις.  Το έργο της σ’ αυτό τον κόσμο προσδιορίζει τη θέση που θα πάρει στον κόσμο που θα ακολουθήσει ...
Στην Αστρολογία ο Καρμικός Νόμος, τα αίτια και αποτελέσματα αυτού στην συγκεκριμένη ενσάρκωση που καλείται ο Αστρολόγος να αποσαφηνίσει, είναι μετά από ανάλυση των Δεσμών Σελήνης (Βόρειου και Νότιου), ανάδρομων Πλανητών, έξω-κρόνιων Πλανητών αλλά και 4ου, 8ου, 12ου Οίκων.
Στο ερώτημα της Ζωής αναλύεται όλο το Ωροσκόπιο ως Γενέθλιο αλλά και στην δυναμική του στο Χρόνο μέσω Διελεύσεων, Προοδευτικών Συστημάτων, Ηλιακών Επιστροφών κ.λ.π.
Στο ερώτημα του τέλους της Ζωής και της μετέπειτα κατάστασης απ’ την Ζωή στο Θάνατο, θα έλεγα πως ο Κρόνος που χαρακτηρίζεται απ’ την έννοια του Χρόνου δίνει όρια καθώς η Ζωή είναι πάντα μέσα σε όρια είτε δράσης, είτε ενεργειών, είτε περιβάλλοντος του ατόμου ενώ μετά τη Ζωή ο Ουρανός μας βοηθά να κατανοήσουμε την διακοπή της που ουσιαστικά είναι φαινόμενο διακοπής της ηλεκτρικής ενέργειας και των συχνοτήτων του Εγκεφάλου –συγκεκριμένα του ερπετοειδούς εγκεφάλου τον βασικού δηλαδή εγκεφάλου-, ταυτόχρονα όμως ο Ουρανός είναι και ο Πλανήτης της απελευθέρωσης από δεσμά, της ελευθερίας. Μετέπειτα, ο Ποσειδώνας όπου στο πέρασμα απ' την ύπαρξη στην ανυπαρξία είναι εκείνη η «ναρκωτική ουσία» που εκκρίνει ο ίδιος ο εγκέφαλος και υπάρχει η διάθεση ευδαιμονίας στο πέρασμα ή την μετάβαση, ένα συναίσθημα που θα μπορούσε να συγκριθεί ίσως με τους πιλότους μαχητικών όπου παλεύοντας με επιταχύνσεις και «αρνητικά G» βιώνουν ανάλογες εμπειρίες καθώς ο εγκέφαλος εκκρίνει την αντίστοιχη ουσία, αλλά και του Πλούτωνα του μετασχηματισμού δηλαδή της Ύλης και της Ενέργειας που αυτή ενσωματώνεται με το Όλον δηλαδή τον Μηχανισμό του αεικίνητου Σύμπαντος.
Ο Michel Gauquelin (Μάικλ Γκόκουελίν) στο βιβλίο του «Κοσμικές επιρροές στην  ανθρώπινη συμπεριφορά», λέει: «Το μωρό που πρόκειται να έλθει στον κόσμο ανοίγει ένα διάλογο με τους πλανητικούς θεούς». Εξηγώντας το μυστήριο της γέννησης θα ανακαλύψουμε πως είναι δυνατός αυτός ο διάλογος. Πολλές εξηγήσεις έχουν προταθεί, αλλά η πιο ενδιαφέρουσα είναι εκείνη που λέει ότι το έμβρυο προσδιορίζει το πότε θα γεννηθεί. Στην πραγματικότητα, αυτή είναι η παλαιότερη εξήγηση για την έφοδο του τοκετού. Πριν από 2.500 χρόνια ο Ίππαρχος δήλωσε: «Όταν έρχεται η ώρα, το παιδί σπάει τις μεμβράνες που το περιέχουν και προβάλλει από τη μήτρα της μητέρας του». Μία πιο σύγχρονη εκδοχή της ίδιας αντίληψης μας δίνει ο Dr. Liggins (Δρ. Λίγγινς) του Πανεπιστημιακού νοσοκομείου του Όκλαντ της Ν. Ζηλανδίας. «Δεν πιστεύουμε ότι το έμβρυο εκτελεί έναν απλό μηχανικό ρόλο».
Λόγος φόβου δεν πρέπει να υπάρχει καθώς απλά επαναλαμβάνουμε κύκλους εκδήλωσης της Δημιουργίας. Ο κύκλος είναι σύμβολο συμπαντικό.  Βρίσκεται παντού μέσα στη φύση από τη μορφή του ανθρώπινου κυττάρου μέχρι το σφαιρικό σχήμα των Πλανητών και των Ήλιων του Σύμπαντος.  Ο Ουροβόρος Όφις, αυτό το αρχαίο σύμβολο που συναντάται στην αρχαία Αίγυπτο, Αρχαία Ελλάδα, Δ. Αφρική, τους Γνωστικούς, τους Βουδιστές κ.λ.π είναι το σύμβολο του νόμου της περιοδικότητας και της επαναφοράς των όλων καθώς τα πάντα ξεκινούν από ένα σημείο και μέσα από μια κυκλική κίνηση, που περιέχει την εμπειρία του συνδυασμού των αντιθέσεων, καταλήγουν στο σημείο εκκίνησης για μια νέα κυκλική περιφορά.
Καθώς φαίνεται και αποδεικνύει η Κβαντική είμεθα άχρονοι και παντού!

 

 

 

Αστρολογία
Επιλεγμένα Άρθρα

ix.gr