Σταύρος Μιχαήλος 14990 Αστρολογικές προβλέψεις



Ημερήσιο Ωροσκόπιο | Εβδομαδιαίο Ωροσκόπιο | Μηνιαίο Ωροσκόπιο | Ετήσιο Ωροσκόπιο
2689 Χρήστες Online
   ΚΡΙΟΣ     
ΤΑΥΡΟΣ     
ΔΙΔΥΜΟΙ   
ΚΑΡΚΙΝΟΣ    
ΛΕΩΝ    
ΠΑΡΘΕΝΟΣ  
ΖΥΓΟΣ   
ΣΚΟΡΠΙΟΣ   
ΤΟΞΟΤΗΣ
ΑΙΓΟΚΕΡΟΣ
ΥΔΡΟΧΟΟΣ 
ΙΧΘΕΙΣ    
21/3-20/4
21/4-20/5
   21/5-21/6  
22/6-22/7  
23/7-23/8   
24/8-22/9
23/9-22/10
23/10-22/11
23/11-21/12
22/12-19/1
20/1-19/2
20/2-20/3

Save

Save







Λάβε E-mail με το δωρεάν ωροσκόπιο σου
Εγγραφείτε στο newsletter μας για να λάβετε το προσωπικό σας ωροσκόπιο

Όνομα:
Φύλο:
Email:
Ημερομηνία και ώρα γέννησης
Συχνότητα λήψης ωροσκόπιου:
Ημερήσιο Εβδομαδιαίο Μηνιαίο Ετήσιο

Τα e-mail σας είναι ασφαλή
Δείτε την πολιτική απορρήτου
Ημερομηνία 21/03/2016 | Διαβάστηκε 1125 φορές



Ο πολυδιάστατος χρόνος

Από τον Κώστα Κονδύλη
Τηλ. 14990

Συχνά μας απασχολεί η έννοια του Χρόνου στην ίδια τη ζωή μας αλλά και στις προβλέψεις της καθημερινότητας μας, αλλά και όσους από εμάς καλούνται να δώσουν είτε συγκεκριμένες προβλέψεις για κάποιο άτομο είτε για κοινωνίες, πολιτισμούς, οικονομίες.
Το πρότυπο που έχουμε ως μορφή του χρόνου μία «ευθεία γραμμή» με συγκεκριμένο παρελθόν, παρόν και μέλλον φαίνεται να μην καλύπτει την ανάλυση του ίδιου του χρόνου καθώς συχνά εμφανίζονται δύο κύριες απόψεις αντίθετες μεταξύ τους για την ανάλυση του και κυρίως του μέλλοντος. Η μία άποψη εκφράζει πως τα πάντα είναι προδιαγεγραμμένα, μοιραία και απόλυτα καθορισμένα, ενώ η άλλη εκφράζει πως τα πάντα ή σχεδόν τα πάντα μπορούν να προσδιοριστούν από ανάλογο προγραμματισμό και στάση κάθε φορά. Άρα για την πρώτη άποψη το μέλλον του χρόνου είναι προκαθορισμένο ενώ για την δεύτερη εντελώς το αντίθετο δηλαδή απροκαθόριστο.
Αν μελετήσουμε με οιαδήποτε από τις δύο αυτές απόψεις το γραμμικό αυτό πρότυπο του χρόνου, προκύπτουν αντιφάσεις και αρκετά άλυτα προβλήματα που σχετίζονται τόσο με την έννοια του παρελθόντος όσο και με την έννοια του μέλλοντος.
Έτσι, η πρώτη σκοπιά έχει σχέση με την αντίληψη που έχουν οι άνθρωποι για τη μοίρα και το πεπρωμένο. Η άποψη αυτή υποστηρίζει ότι το μέλλον είναι μεν άγνωστο, όσον αφορά την ανθρώπινη σκοπιά, αλλά ταυτόχρονα είναι προκαθορισμένο. Ότι και να κάνουμε δηλαδή, είμαστε τελικά υποχρεωμένοι να βαδίσουμε πάνω στη γραμμή που «κάποιοι»  (η μοίρα, ο Θεός, τα άστρα κ.τ.λ.) έχουν χαράξει για λογαριασμό μας. Στην πράξη μάλιστα υπάρχουν ορισμένες ενδείξεις που στηρίζουν την άποψη αυτή. Οι προφητείες, τα προμαντευτικά όνειρα και οράματα κ.τ.λ. Με αυτή όμως την θεώρηση του χρόνου σημαίνει πρακτικά πως κανένας μας δεν είναι υπεύθυνος των ίδιων των πράξεών του εφόσον δεν τις καθορίζει ο ίδιος. Άρα σε παράνομες και εγκληματικές περιπτώσεις δεν θα πρέπει να ρίχνουμε βάρος σε άτομα ή ακόμα και ομάδες ατόμων οπότε δεν έχει λόγο η δικαιοσύνη και οι νόμοι.
Η δεύτερη άποψη που θεωρεί πως το μέλλον είναι τυχαίο αλλά και κάποιες στιγμές προγραμματισμένο από προγενέστερες κινήσεις μας, πάλι δεν μπορεί να δώσει απαντήσεις όταν υπάρχουν απροσδιόριστοι – ανατρεπτικοί παράγοντες που αναστρέφουν όλο το αποτέλεσμα και βγάζουν εκτός κάθε του προγραμματισμό - προϋπολογισμό.
Ας εξετάσουμε τώρα ένα φαινόμενο υποθετικής πρόβλεψης ώστε να αντιληφθούμε το αδιέξοδο που μας οδηγεί το πρότυπο του ευθύγραμμου, άρα του μονοδιάστατου δηλαδή χρόνου.
Έστω κάποιος λοιπόν προβλέπει ότι π.χ. το αεροπλάνο που θα πάρει αύριο για να ταξιδέψει, πρόκειται να πέσει και ότι ο ίδιος θα σκοτωθεί σε αυτό το αεροπορικό δυστύχημα.
Αν το άτομο, αποφασίζει να μην ταξιδέψει με το αεροπλάνο και έτσι ενώ το αεροπλάνο πέφτει, πράγμα που επιβεβαιώνει τη πρόβλεψη του, ο ίδιος γλιτώνει από τη μοίρα του, αλλάζει δηλαδή το μέλλον του.
Μπορούμε τώρα να κάνουμε τις εξής ερωτήσεις, που αναιρούν η μία την άλλη και μας οδηγούν τελικά σε αδιέξοδο. Αν το μέλλον είναι μοιραίο πως μπόρεσε τελικά το άτομο να το αποφύγει. Μήπως το μέλλον δεν είναι γραμμένο, αλλά τυχαίο. Αλλά αν είναι τυχαίο, πως μπόρεσε αυτός να το προβλέψει με τέτοια ακρίβεια?
Βλέπουμε λοιπόν ότι με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, το πρότυπο του γραμμικού χρόνου, ενώ βολεύει την καθημερινή μας πρακτική και συνηθισμένη μας αντίληψη, δεν αντέχει σε φιλοσοφική ανάλυση και σε κριτική κάποιων – αρκετών περιπτώσεων.
Όλα τα παραπάνω προβλήματα σχετικά με το παρελθόν και το παρόν λύνονται, αν αντί να θεωρήσουμε το χρόνο μονοδιάστατο, τον θεωρήσουμε τρισδιάστατο όπως κάνουμε με το χώρο. Τα προβλήματα δε αυτά λύνονται εάν εμπλέξουμε τον τρισδιάστατο χρόνο με τον τρισδιάστατο χώρο!
Τι είναι όμως ο τρισδιάστατος χρόνος? Ποιες είναι αυτές οι διαστάσεις του?
Η πρώτη χρονική διάσταση είναι αυτή η ευθεία γραμμή που περιγράφτηκε στην αρχή του άρθρου. Η φυσική ονομάζει αυτή τη διάσταση 4η διάσταση. Η Μεταφυσική επίσης ονομάζει τη διάσταση αυτή 4η διάσταση, μόνο που αντίθετα με την επιστήμη δέχεται δύο επιπλέον διαστάσεις, την 5ή και 6η.
Για την εξήγηση των υπολοίπων διαστάσεων, προκύπτουν εξηγήσεις απ’ την μεταφυσική.
Η δεύτερη χρονική διάσταση, εμπεριέχει όλες εκείνες τις πιθανότητες δράσης και αποτελεσμάτων που κρύβει μέσα της η κάθε χρονική στιγμή. Αυτό που κανονικά ονομάζουμε παρόν, είναι μία στιγμή στο χρόνο (1η χρονική διάσταση) που διαθέτει μέσα του ορισμένες δυνατότητες δηλαδή ορισμένα πιθανά πράγματα που μπορεί να συμβούν. Μία από τις δυνατότητες αυτές συμβαίνει και δημιουργεί το μέλλον, ενώ όλες οι άλλες παραμένουν απλώς δυνατότητες και περνούν στο παρελθόν σα «καταστάσεις που θα μπορούσαν να είχαν συμβεί αλλά δεν συνέβησαν». Έτσι για παράδειγμα αν κάποιος βρίσκεται σε έναν χώρο με άλλα άτομα και συζητούν μία συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Αυτός τη στιγμή εκείνη διαθέτει ένα σύνολο δυνατοτήτων : α) Μπορεί να παραμείνει σιωπηλός  β) Μπορεί να φύγει από τον χώρο εγκαταλείποντας τους άλλους γ) Μπορεί να καθίσει και να συζητήσει μαζί τους κ.τ.λ. Μία από αυτές τις δυνατότητες θα συμβεί, θα γίνει δηλαδή βεβαιότητα και «θα γραφεί στα πρακτικά της χρονικής στιγμής». Κατόπιν, την επόμενη χρονική στιγμή θα υπάρξουν πάλι ορισμένες συγκεκριμένες δυνατότητες που και από αυτές μία θα εκπληρωθεί. Αν ενώσουμε με μία γραμμή όλες τις δυνατότητες που συμβαίνουν κάθε φορά θα έχουμε τη γραμμή του χρόνου, την πρώτη χρονική διάσταση. Η δεύτερη χρονική διάσταση μπορεί να παρασταθεί με μία ευθεία κάθετη στην πρώτη χρονική διάσταση έτσι ώστε οι δύο αυτές διαστάσεις να ορίζουν ένα επίπεδο. Το επίπεδο αυτό ονομάζεται επίπεδο της αιωνιότητας και έχει την εξής σημασία. Κάθε πράξη που πραγματικά συμβαίνει στην πρώτη χρονική διάσταση περνάει απ ευθείας στη δεύτερη χρονική διάσταση και αποκτάει άπειρη ύπαρξη. Δηλαδή ένα γεγονός που συνέβη κάποτε στην πρώτη χρονική διάσταση, συνεχίζει να συμβαίνει πάνω στη δεύτερη χρονική διάσταση.
Η λειτουργία λοιπόν της δεύτερης χρονικής διάστασης είναι να δίνει συνεχή ύπαρξη στα γεγονότα που συμβαίνουν πάνω στη πρώτη χρονική διάσταση. Στο σημείο αυτό πρέπει να πούμε ότι η δεύτερη χρονική διάσταση είναι η 5η διάσταση του χωρογραφικού μας συνεχούς.
Η 5η διάσταση σχετίζεται με αυτό που οι διάφορες σχολές μεταφυσικής ονομάζουν «Ακκασικά αρχεία». Στα αρχεία αυτά, σύμφωνα με τις παραπάνω σχολές, βρίσκονται γραμμένα όλα τα γεγονότα που είχαν στο παρελθόν συμβεί. Αν κάποιος μπορεί με κάποιο τρόπο - μετά από ειδική εξάσκηση ή να διαθέτει κάποια έμφυτη ικανότητα π.χ.  ψυχόραση - να διαβάσει τα αρχεία αυτά μπορεί να γνωρίσει το παρελθόν κάποιου ανθρώπου, κάποιου αντικειμένου, κάποιας τοποθεσίας κ.ά. Την ιδιότητα αυτή, τη μελετάει και η Παραψυχολογία και την ονομάζει ψυχομετρία ή ψυχοβολία.

Η 3η χρονική διάσταση είναι η 6η διάσταση του χωροχρονικού μας συνεχούς και έχει να κάνει με τις μη - δυνατότητες μίας χρονικής στιγμής.
Στο προηγούμενο παράδειγμα του ανθρώπου που βρίσκεται μέσα σε ένα χώρο και συζητά με άλλα άτομα, αναφέραμε ορισμένες δυνατότητες αλλά ταυτόχρονα υπάρχουν επιλογές που δε συμπεριλαμβάνονται στο σύνολο των επιλογών που διαθέτει τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Δηλαδή αυτός π.χ. δεν μπορεί να σηκώσει το τηλέφωνο, στο δωμάτιο δεν υπάρχει τηλέφωνο, ούτε μπορεί να μιλήσει στο φίλο του, αν αυτός δε βρίσκεται τη στιγμή εκείνη μέσα στο δωμάτιο. Το σύνολο αυτών των πραγμάτων που ΔΕΝ μπορούν να γίνουν μία συγκεκριμένη χρονική στιγμή αποτελούν τις - μη δυνατότητες της στιγμής αυτής.
Οι παραπάνω μη δυνατότητες μίας συγκεκριμένης χρονικής στιγμής όπως επίσης και το σύνολο των μη πραγματοποιημένων δυνατοτήτων αυτής, βρίσκονται από χρονική άποψη, πάνω σε ένα επίπεδο κάθετο στο επίπεδο της αιωνιότητας. Το επίπεδο αυτό περιλαμβάνει τις παράλληλες γραμμές του χρόνου. Η ύπαρξη αυτών των παράλληλων γραμμών του χρόνου είναι αυτό που ονομάζουμε Τρίτη χρονική διάσταση ή 6η χωροχρονική διάσταση. Στις γραμμές αυτές που θεωρητικά είναι άπειρες, αφού άπειρες ευθείες περιέχονται σε ένα επίπεδο - πραγματοποιούνται όλες οι δυνατότητες όλων των χρονικών στιγμών. Δηλαδή κάθε παράλληλος χρόνος πραγματοποιεί ορισμένες δυνατότητες οι οποίες δεν πραγματοποιήθηκαν σε άλλους παράλληλους χρόνους. Αν σε κάποιο παράλληλο χρόνο ένας άνθρωπος σκοτώνεται, σε κάποιον άλλον θα συνεχίζει να υπάρχει και σε έναν τρίτο δεν έχει υπάρξει καθόλου γιατί δεν είχε γεννηθεί. Κάπου εδώ έρχεται και η κβαντική φυσική να εξηγήσει για παράλληλους «κόσμους» και σύμπαντα.
Με το πρότυπο αυτό του χρόνου λύνονται όλα τα αντιφατικά προβλήματα σχετικά με το παρελθόν και το μέλλον, που δεν μπορούσαν να λυθούν με το πρότυπο του μονοδιάστατου χρόνου.
Σύμφωνα λοιπόν με το παραπάνω πρότυπο, αν κάποιος κάνει μία πρόβλεψη για το μέλλον, προβλέπει απλώς μία ή ορισμένες από τις δυνατότητες εκείνης της χρονικής στιγμής. Αν το άτομο ακολουθήσει τη γραμμή του χρόνου στην οποία η συγκεκριμένη δυνατότητα που προβλέφθηκε πραγματοποιείτε, τότε επαληθεύεται η πρόβλεψη. Αν όμως το άτομο ακολουθήσει μία άλλη χρονική γραμμή, τότε το γεγονός που προβλέφθηκε δεν επαληθεύεται. Φυσικά το παραπάνω γεγονός πραγματοποιείται σε μία άλλη παράλληλη χρονική γραμμή πράγμα όμως που δεν επηρεάζει καθόλου το άτομο που ακολουθεί διαφορετικό χρονικό διάδρομο.
Στο προηγούμενο παράδειγμα του ανθρώπου που προβλέπει ότι το αεροπλάνο θα πέσει και αυτός θα σκοτωθεί (αυτό είναι μία μόνο δυνατότητα από τις πολλές που περικλείει η χρονική στιγμή της πρόβλεψης) μπορούμε να έχουμε τις παρακάτω δυνατότητες που όλες πραγματοποιούνται σε διαφορετικές παράλληλες χρονικές γραμμές.
α) Το αεροπλάνο πέφτει και αυτός σκοτώνεται.
β) Το αεροπλάνο πέφτει αλλά αυτός δεν είναι μέσα.
γ) Το αεροπλάνο δεν πέφτει και αυτός δεν είναι μέσα αγνοώντας την πρόβλεψη.
δ) Το αεροπλάνο δεν πέφτει αλλά αυτός δεν είναι μέσα γιατί πίστεψε στην πρόβλεψη.
Το παραπάνω άτομο, θεωρητικά τουλάχιστον, είναι ελεύθερο να διαλέξει τη γραμμή του χρόνου που θα ακολουθήσει. Το παραπάνω γεγονός, δηλαδή ότι το άτομο είναι ελεύθερο να διαλέξει το χρονικό διάδρομο μέσα στον οποίο θα κινηθεί, αποτελεί την αρχή της ελεύθερης βούλησης του ανθρώπου και σύμφωνα με αυτήν ο άνθρωπος είναι πλήρης υπεύθυνος για τις πράξεις του, μιας και η εκλογή της χρονικής γραμμής του είναι καθαρά δικό του θέμα. Το πράγμα όμως δεν είναι ακριβώς έτσι. Σε κάποιο σημείο μπαίνει και ο παράγοντας μοίρα και αλλάζει κάπως την εικόνα. Το άτομο είναι μεν θεωρητικά ελεύθερο να διαλέξει τη χρονική γραμμή της ζωής του, αλλά στην πράξη μερικές χρονικές γραμμές είναι πολύ πιο πιθανές από άλλες. Βέβαια εδώ στο συγκεκριμένο ερώτημα το ποια απ’ τις χρονικές γραμμές της ζωής του θα διαλέξει να ακολουθήσει ο κάθε ένας μας, μπαίνει και ο βασικός παράγοντας Ψυχή, καθώς η Ψυχή του κάθε ατόμου είναι ο οδηγός και απλά το σώμα είναι το μέσον ή το όχημα που οδηγείται απ’ την Ψυχή για να πάρει τα απαραίτητα μαθήματα στην κάθε ζωή για την τελείωσή της. Αλλά εδώ οδηγούμαστε σε ένα σωρό άλλα ερωτήματα που θα αναλυθούν σε άλλο άρθρο που θα αναφέρει περί Ψυχής, ζωής, θανάτου και θα προσπαθήσει να δώσει εξηγήσεις για το Κάρμα και την θεωρία πως είμαστε άχρονοι και παντού!

 

Αστρολογία
Επιλεγμένα Άρθρα

ix.gr